…ve trenlere binerlerken, uzaklaşırken, yakınlaşırken, inerken ve inerken, -dıştan güdülenmenin içsele aktarımı: otomasyona alınmış motivasyonel ve sanrısal kalıplar-  ve yalnızca birincil gereksinimlerine güdüsel -en çok birincil, en az ikincil: yabanıl ve yabancı, en çok egoya- aynı rotayı aynı uyaranları takip etmekte sakınca görmeden sürdürürlerken gökyüzünü dahi farketmeden, arkadan itişli motorik suretler…

hep aynı trendeler.

sırada hızlı tren projeleri yepyeni tanıtımlarla.
sığabilsinler yeter ki küçük yaşam deliklerine harfi harfine.

“ama”lar bir karşı duruş, karşı bakış, bin karşı sorunun tepe gözüyken, şikayet formuna gömülmüş otomasyon dahilinde…

canımızdır, ciğerimizdir otomasyon!

kaç yaşındaydı bu tren?
kaç yaşında ölmüş bu tramvay ve geçidi?

-”bunu da al başımdan,” dedi marangoz, içinde çırağın cansız yattığı sandığı göstererek. (b. vian)