şarap yılı
ilkbahar’a asılan kış-güz mevsimi
pırlanta ayı

bir kaç yıllık sancılı dostluk ve flört serüveninin ardından sevgililiğe dönüşen iki sevgili en içten dostumun aşklarını kutluyorum bu gece.

o kadar ki, beni günlerce iknaya çalışan bakus’e inanmayışıma şaşıyorum kendi kendime. aslında şaşırdığım için inanmadığımın da farkındayım. uzak ülkelerden söz ettiklerinin çok daha sonra farkına vardım. dileklerini paylaşmıyor olduğumdan değil, kişisel yaşamımda gerekli görmediğimden yalnızca… bunu biliyor olmaları ve benim şaşkınlığıma şaşırmıyor olmaları da onları daha da özel kılıyor…

üstelik onları özel kılan başka nedenler de var. bakus’un pırlantadan uzak durma dileğinin farklı kişisel içeriği ile bolkan’ın “başka türlüsü olmaz” deyişleri.. bakus’un içsel deneyimleri ile yaşatmayı sürdürmek istediği biricikliği… bolkan’ın yıllarca uğruna kadehleri bir içişte bitirdiği kadın için tasarları, bembeyaz oğulları…

çok keyifli, dopdolu, aşk dolu bir çok öykü, roman, şiir -ne olursa- yazmaları dileğindeyim…

”
aşk yeniden
unutulmuş yemin gibi
aşk yeniden
hem tanıdık, hem yepyeni
aşk yeniden
kendini yarattı kendinden
“