kıbrıs şehitleri caddesi/alsancak/izmir aralık 2005/00:24

yağmur çiseliyor penceremin perdesinde, rüzgar hafif hafif esiyor… içim gıdıklanırken tam da kedilerim bıyıklarıyla eşlik ediyor. derken; “dışarı çıkmalı” diyorum, “tam da zamanı…”

sokaklar bomboş loş. inanılmaz!

kendini bilen bir büfeden bira almak ne kadar hoş!

kendini bilmez sokaklarda eve kadar seksen, bilemedin doksan adım yürümek!

barlardan yarı zamanlı sarhoş çıkmış olanlarla aynı zeminleri rahat adımlarla arşınlamak, zamanın kıyısının biraz ötesinde apartman kapısının önünde anahtarla cilveleşmek, sonrasında eve varışın kedi karşılaması ve sevgilinin merakının ilgiyle karışımı…

tanrım!
diyorum ya; ne kadar da düşüncelisin!