garez sahibi öfkeli kadınlara “vah vah” zamanları

kendine saygısı olan, özgüven sahibi, iyi bir yüreği olan kadınların (insanların) yapmayacağı şeyler yapmayı kendilerine yakıştıran ve hatta bu davranışları ile övünen “garez sahibi öfkeli kadınlar”ı anlayabiliyorum aslında ve fakat anladıkça suratım buruşuyor, ekşiyor.

bu kadınların (insanların) söz konusu olan ekşi davranış, düşünce ve duyguları kendi yaşamlarını önemsemelerinden değil; diğerlerinin yaşantılarına göz-kulak kabartmaktan kaynaklanıyor gibi. bir diğer deyişle; diğerlerinin yaşantıları onların yaşantıları ya da diğerlerinin yaşantıları ile var kılıyorlar kendilerini. bu var olma savaşımının olumsuz süreçlerinde, yine olumsuz yaşantılar sahibi oluyorlar; kötürüm kılıyorlar kendilerini. psikolojik süreçlerinin farkına vardıkları an, sanki daha da öfke doluyorlar…

kocaman bir “neden?” sorusuna, kocaman yanıtların bir kısmı işte.

sonbaharda sararıp sararıp dökülürken ağlar yapraklar…