“gecikmiş umutların hayal kırıklıkların senin” dedi biri.
“aslında” dedi diğeri, “hiç de ‘gel yaşayalım demedi…”
“gerçeklik” dedi diğeri, “gerçeklik!”

sessizlik…

“bendim geciktiren, benim de” dedi diğeri.
düşündü biri.

“bendim, benim de. hayallerim kırılmadı. yaşıyorum, yavaş yavaş yaşatıyorum” dedi diğeri.
düşündü biri.

“hızla değil, usul usul alıyorum yanıma, yamacıma. sakin sessiz düşünüyorum uzunca. sonra, çok sonra okuyorum hayalleri” dedi diğeri.
düşündü biri.

“düşünüyorum. soruyorum. balıklarıma isimler koymuyorum” dedi diğeri.
şaşırdı öteki.

“denemeler yazıyorum, denemeler yaşıyorum, deniyorum” dedi diğeri.
sustu biri, dinledi öteki.

“mazinin izlerine yeni parmak izleri eklemeye hazırlanıyorum” dedi diğeri.
“ekle” dedi öteki.

“maziyi seviyorum, yeni mavilere gidiyorum” dedi diğeri.
“umutlarım duvarlarım, duvarlarım yeni yeni boyalarım” dedi diğeri.
“boyaların her mavi, mavilerin her daim olsun” dedi biri, öteki…