Ana Sayfa

Emprovize Düşler I

koskocaman uçsuz bucaksız bir ev benimkisi; salaş meyhaneleri, osmanlıvari mutfakları, balo salonları, dinlence salonları, bol ve yüksek pencereli geniş sarmaşık kaplı balkonlu yatak odaları ve sayısız kalabalığı simgeleyen insanlar ve hayvanlarla… derken salonlardan birindeyim, evleniyor eski bir tanışığım fakat ben bi haberim. benim evimde evleniyor üstelik; salonlarda ve osmanlıvaride müthiş bir hazırlık, rahatsız edici bir kalabalık ve bu kalabalığın yarattığı kaos, bu kaostan kaçmak isteyen ben meyhaneme sığınıyorum, umurumda değil eski tanışımın evleniyor, üstelik benim evimde evleniyor oluşu. tek dileğim yalnızlık ve şarap ve sigara. yalnızlığıma eski tanışım ortak olmaya adım atınca, sığınaklarımdan her birini kullanmaya çalışan beni her defasında takip edince, tekrar evin salonlarından birinde kaosun ortasında buluyorum kendimi… ve… birden saçlarım simsiyah uzuyor, yüzüm pudralaşıyor, burnum kısalıyor, ellerim değişiyor, gözlerim deliriyor!…

deliriyorum annemin silüetinde, gölgeleşiyorum…

Yorum yok

Yazı ile ilgili yorumları en son yorumlardan başlayarak tarihe göre sıraladık.
Yorum Yaz | Takip Et

Yorumlarınız?

-kurtar beni! kendinden de, benden de. öyle davran ki, artık birbirimizle uğraştan vazgeçelim, ben de sana karşı daha uysal olayım.

aşırı sarhoşluktan ve dünyayı unutmuşluktan yorgun, solgun. yan yana yürüyerek geldiler ve önlerine baktılar; oyunda, gülmekte ve uykuda olduğundan çok birbirinden uzaklaşmış olarak. sonra yukarıda dilsiz kucaklaşmalar; ne kanuna karşı gelerek ne de ona uyarak yapılan dilsiz ödevler. ama uzun uzadıya değil. değil artık uzun uzadıya.

-ben duygularımı soydum ve giyisilere soktum.
-için mi söylüyor bunu bana?
-içim! durup dinlenmeden aradım, uzun yıllar araştırdım, ama içimde bir kimseye rastlamadım hiç bir zaman.